Op zaterdagavond reed ik met een klein dubbel gevoel naar Eindhoven. Waarom dubbel en waarom klein? Vrij simpel, dubbel aangezien ik voor het eerst sinds mijn eerste gang naar Sundaypeople een keer zou overslaan. Op zich natuurlijk geen ramp, maar dit betekende ook, geen dansjes met mijn Sundayvrienden, waarvan een groot aantal inmiddels veel meer dan dansvrienden geworden zijn. De reden dat het een klein dubbel gevoel was ligt in de reden van mijn trip naar Eindhoven. Er stond namelijk een enorm leuk weekend voor de boeg met buitengewoon aangenaam gezelschap en als klap op de vuurpijl op de zondag een tripje naar de Effenaar voor “ It all started in the nineties “ met Dennes, Cath en een werkende Willeke. 

Na een tijdje voorpret gehad te hebben via de whatsapp werd de echte pret nog eens extra verhoogd door de mededeling dat naast Dennes en Cath, Mario en Inge, ook wel bekend als de buurtjes van de partij zouden zijn. Rond een uur of negen zaten we met zijn allen van een biertje en het uitzicht te genieten. Willeke kreeg van ons even een korte samenvatting van onze Hangover belevenissen het afgelopen jaar, tja, we maken nogal eens wat mee. Het boek volgt binnenkort!

Even een korte controle, goede zin check, flashy outfits check en natuurlijk Nikes check!!!! Op naar de Effenaar voor een trip terug naar onze jeugd. Bij binnenkomst dachten we ons in eerste instantie vergist te hebben in de naam van het feest. Het leek wel born in the Nineties te zijn, maar ach dat werd snel verzacht door de beats van King Bee, yep we were back by dope demand!! De zaal was bij binnenkomst al redelijk vol en gevuld met, wat zal ik zeggen…uh, volk van een verschillend pluimage. Mensen gehuld in aussies, neonkleding, geek look, noem maar op. Aan alles was gedacht. De zaal was aangevuld met een aantal Nintendo games, Super Mario rules!! Op het podium stond een gigantische tweety. (ivm de pasen?) De ene kneiterrrrrrrrr naar de andere kwam voorbij die vervolgens door een soort van gedachten DJ in onze hoofden werden gemixt met de ene na de andere leuke herinnering. Er verscheen een glimlach bij de groep die de rest van de avond niet meer verdween. Toegegeven, de muziek die in de nineties is gemaakt zal nooit worden herinnerd als een van de beste, maar het is wel het decennium waarin de muziek hoofdzakelijk in het teken stond van vrolijke feel good muziek. Tel bovenstaande elementen allemaal bij elkaar op en je hebt een hilarische avond die zijn weerga niet kent.

Maar wacht, dit was het nog niet, om drie uur zou DJ Paul Elstak zijn opwachting maken. King of happy hardcore. 22 jaar na zijn eerste top tien hit oogt hij nog als BAAS! (Stukje discografie, zijn eerst hit was: James Brown is still alive onder de naam van Holy Noise, hiernaast is hij overigens ook verantwoordelijk voor een van de irritantse househits aller tijden. Inderdaad, Poing van het Rotterdam Termination Source.) Anyway, Paul Elstak dus. En of we die rainbow in the sky hebben gezien!!! Happy hardcore werd afgewisseld met keiharde hardcore, waar ik persoonlijk normaal gesproken dan niet zo happy van wordt, maar in de juiste setting zoals 1 paasdag het geval was is het prima te doen. Daarnaast staat daar ook gewoon een sympathieke gast te draaien die geniet van hoe de mensen volledig, maar dan ook echt volledig uit hun dak gaan. Genoeg materiaal die avond voor de facebook pagina , genante nachtclubfilmpjes. Paul Elstak, gewoon toch nog stiekem een held!

Al met al was het een waanzinnige avond die helaas weer eens te snel voorbij was.